KCT Kennismakinsgdagen

KCT Kennismakingsdagen: niet alleen Motivatie


KCT Kennismakingsdagen

Lessons learned, deel 1: “Een driehoeksverhouding”

Donderdagavond, half zeven, Roosendaal. Ik stap met Kandidaat 16 en Kandidaat 32 in de trein. Moe maar voldaan keren we huiswaarts na zeer intensieve dagen. Een half uur eerder hebben we de Kennismakingsdagen van het Korps Commandotroepen afgerond. De twee kandidaten hebben zojuist gehoord dat ze verder mogen in het traject. “Burgers”, zoals ze nu nog worden genoemd. Ze hebben vanaf dit punt nog een lang opleidingstraject te gaan om Commando Speciale Operaties (= commando) te worden. Maar het licht in hun ogen verraadt dat ze daar niet bang voor zijn. Trots en vol energie kijken ze richting de toekomst. De eerste hobbel is genomen. Hun motivatie om commando te worden is alleen maar toegenomen. Deze jongens willen het écht!!

In de trein spelen we de film van de afgelopen dagen terug. We stellen ons aan elkaar voor. Tot dat moment kennen we elkaar alleen maar als nummer. Ik besef me op dat moment eens te meer hoe uniek de ervaring is geweest.

Zoals ik al eerder schreef heb ik de unieke kans gekregen om de Kennismakingsdagen zelf ook mee te maken. In het hol van de leeuw. Deels als kandidaat om zelf te ondergaan en te ervaren, deels als observator om te zien wat deze dagen met een individu doet en wat er gebeurt als je een groep van individuen bij elkaar zet en onder fysieke en mentale druk zet. Wie is er uit het juiste hout gesneden? Wie beschikt over de juiste drijfveren om verder te gaan? Want geloof mij, dit is zwaar. Ondanks dat dit pas het topje van de ijsberg is (het zijn tenslotte de “Kennismakingsdagen”). Tijdens deze dagen heb ik ook veel geleerd. In een serie blogs ga ik die geleerde lessen beschrijven. Dit is het eerste deel met als onderwerp “Een driehoeksverhouding”.

 

De start

Bij aanvang van de Kennismakingsdagen weet je slechts een paar zaken 100% zeker: het duurt drie dagen, er zijn fysieke eisen waar je minimaal aan moet voldoen en je start met fysieke testen. Dit is meteen een eerste blijk van ‘vertrouwen’. Leuk dat je zegt dat je aan de minimale eisen voldoet, maar laat het dan ook maar zien. Maak je waar wat je zegt? Het is verrassend om te zien dat al op dit onderdeel kandidaten afvallen.

 

Gek-maak-proces

Wat daarna komt, weet je niet. Dat gebeurt bewust. Straks, als je commando bent, weet je ook niet wat er kan gebeuren tijdens bijvoorbeeld een patrouille. Je moet dus voorbereid zijn op datgene waarop je je niet kunt voorbereiden. Dat begint met de acceptatie dat je het niet weet. Je er druk over maken is dus ook zinloos.

Maar dit is wel wat er standaard in een groep gebeurd. Iedereen heeft een idee, een mening. Ze hebben allemaal wel iets gelezen. Ze hebben allemaal wel een idee bij wat mogelijk komen gaat. Interessant om te zien wat dat binnen de groep doet. Het fokt elkaar goed op en de eerste mensen beginnen toch al zichzelf zenuwachtig af te vragen wat ze hier doen. Wil ik dit wel? Kan ik dit wel? De eerste twijfels slaan toe zodra het enige bekende programmaonderdeel is afgerond. In de truck terug naar het tentenkamp wordt druk gespeculeerd over wat zal volgen. Er is niet veel nodig om mensen hun eigen motieven ter discussie te laten stellen. Er is niemand die dat ‘gek-maak-proces’ een halt toeroept. Iedereen zit in hetzelfde schuitje. Maar wel nog ieder voor zich.

 

Test of Character

KCT Kennismakingsdagen - Test of CharacterIk kan hier nu een uitgebreid verslag gaan doen van de details van het programma en wat we hebben gedaan, maar dat ga ik niet doen. Vertellen over het inhoudelijke programma volstaat met aan te geven dat het fysiek, maar vooral mentaal, een uitdaging is. Je wordt constant, op onverwachtse momenten en op onverwachtse manieren, uit je comfortzone gehaald. Je wordt constant uitgedaagd en getest. Dat heeft uiteraard ook een reden en die gaat verder dan het ogenschijnlijk in toom houden van spieren en testosteron.

In essentie is de hele Kennismakingsdagen een “Test of Character”. Je wordt continu uitgedaagd om je wens om commando te zijn te heroverwegen. Continu wordt getest hoe sterk je wil is om dat te bereiken. Want velen willen commando zíjn, slechts enkele hebben het in zich om het te wórden. Dit laatste is de werkelijkheid. Je bént het niet, je wórdt het! En om dat te bereiken heb je heel veel meer nodig dan alleen een wens.

Tijdens deze dagen heb ik ontdekt dat die “Test of Character” bestaat uit een cruciale driehoeksverhouding, namelijk tussen “motivatie”, “wilskracht” en “discipline”. Een verhouding die ik daarvoor eigenlijk nooit zo had beseft, hoe logisch deze misschien ook is. Maar hoe logisch ook, deze verhouding is ook zeer kwetsbaar. Ook dat heb ik gezien. Een verstoring in een van de elementen heeft rechtstreekse gevolgen voor de overige twee elementen. Met alle consequenties van dien. En dat is wat ze continu doen tijdens de Kennismakingsdagen. Die verhouding verstoren. Kijken waar de grenzen liggen, hoe ver ze je kunnen pushen, hoe ver jij jezelf wil pushen, kijken of jij in staat bent om voor jezelf én voor je teamgenoten de verhouding opnieuw te herstellen. Of je het in je hebt. Keer op keer op keer, op allerlei verschillende manieren.

 

De driehoeksverhouding toegelicht

Met deze “ontdekking” werd het voor mij ineens ook veel duidelijker waarom deze Kennismakingsdagen bewust zo zwaar worden gemaakt en waarom de opleiding die volgt daar nog eens een paar schepjes bovenop doet. Nut en noodzaak werden veel duidelijker.

Motivatie

De motivatie om commando te worden moet bij aanvang intrinsiek al heel sterk aanwezig zijn. Ik schreef al eerder: dit moet je écht willen. En of je dat al in woorden kunt uitdrukken of niet, maar voor jezelf moet je dat heel duidelijk kunnen uitleggen. Je stelt jezelf een doel, maar waarom (!) wil je dit écht? De beantwoording van die vraag vormt namelijk je werkelijke drijfveer om aan de opleiding te beginnen en om uiteindelijk het zware werk te gaan doen dat van je wordt verwacht. Het is namelijk die drijfveer die je gaande houdt als de druk wordt opgevoerd of als je tijdens een missie in een moeilijke situatie terecht komt. De intrinsieke motivatie is de sterkste motivatie die er bestaat, omdat die voortkomt uit een diepe innerlijke overtuiging. Geen duidelijkheid over het antwoord op deze vraag leidt uiteindelijk alleen maar tot excuses. Die motivatie wordt continu getest! Of zoals ze zeggen: How bad do you really want this?!

Wilskracht

Met motivatie alleen kom je er niet. Je hebt een duidelijk doel voor ogen en voor jezelf weet je ook waarom je dat doel wilt bereiken. Maar je weet ook dat je dat doel niet zomaar bereikt. Dat vraagt wilskracht: energie om datgene te doen wat nodig is om het doel te bereiken.

Wilskracht wordt gevormd door elementen als doorzettingsvermogen, vastberadenheid, veerkracht, volharding, mentale kracht en het besef dat je het samen met andere kunt en moet doen. Dat je die energie dus ook bij elkaar kunt losmaken (doordat je b.v. allemaal in dezelfde situatie zit) en elkaar daarin dus naar grotere hoogtes kunt stuwen dan dat je alleen zou kunnen. Je hebt hierin dus ook een afhankelijkheid met elkaar. Zie daar het zaadje geplant worden voor teamwork.

En dat is de volgende test die ze je tijdens de Kennismakingsdagen laten uitvoeren. Ze brengen jou en je team continu uit balans, trekken je continu uit je comfortzone. Net als je dacht dat het niet erger kon, doen ze er een schepje bovenop. Zíj bepalen of iets goed is of niet. En dat doen ze alleen maar om bij jou je wilskracht te testen. Ze fungeren als de externe motivator. Ze plaatsen je continu in omgevingen en situaties, waarbij je voor jezelf en met elkaar die grenzen opzoekt, en bij voorkeur verlegt. Hoe sterk is je wilskracht? Vlucht je zodra het zwaar of moeilijk wordt of kun je jezelf oppeppen en de wilskracht en motivatie (her)vinden om jezelf op te pakken en door te gaan?

Dat is ook de functie van de ondersteunende staf tijdens de Kennismakingsdagen. Jou helpen (!) de grenzen van je wilskracht en motivatie te ontdekken en te laten verleggen. Voor velen zal deze gedachte haaks staan op het beeld dat men heeft van de ‘dril-instructeurs’ en de ‘blaffers’ die er alleen maar zouden zijn om je het leven zuur te maken. Het tegendeel is dus waar. Alles wat ze doen heeft een functie en een reden om de kandidaat uiteindelijk voor te bereiden op het zware werk dat hem wacht en om zijn wilskracht te testen en te laten groeien. Opnieuw: How bad do you really want this?!

Discipline

Discipline is daarbij een van de belangrijkste factoren om wilskracht te ontdekken en te ontwikkelen. Discipline op tijd, discipline op het nakomen van afspraken, discipline op vertrouwen, discipline op communicatie. Discipline, discipline, discipline.

Niet dat van je verwacht wordt dat je alles maar slaafs opvolgt, maar wel dat je leert begrijpen dat door gedisciplineerd te werken, bijvoorbeeld zoiets simpels als de wijze van inrichten van je rugzak, er meer ruimte overblijft voor het echte werk: creatief en innovatief bezig zijn met situaties onder controle krijgen en houden. Het leert je dat, doordat je die basis op orde hebt, je je daar dus ook niet druk meer om hoeft te maken. Ontbreekt die discipline, dan worden de basiszaken storende elementen en dus potentieel redenen waarom je de wilskracht niet meer hebt en het dus niet haalt (of in het echte werk: waardoor er gevaarlijke situaties kunnen ontstaan). En dat leren ze je tijdens de Kennismakingsdagen al op ‘harde’ wijze. Niet op tijd zijn? Alles opnieuw! Net zo lang totdat het wel goed gaat. En ja, als je een stuk moet lopen met een rugzak die niet goed is ingepakt, dan merk je dat vanzelf. Nogmaals: How bad do you really want this?!

 

Balans bepaalt de mate van performance: ook in de civiele wereld

KCT Kennismakingsdagen - Test of Character 2Het moge duidelijk zijn, dat als een van de elementen uit de driehoeksverhouding niet in balans is bij een individu, dat dat onmiddellijk effect heeft op de andere elementen bij diezelfde individu. Het zal ook duidelijk zijn dat dat de performance van die individu ook zal beïnvloeden. En dat daarmee dus ook de performance van het team wordt beïnvloed.

En zo zie je hoe deze zaken uiteindelijk allemaal met elkaar verweven zijn. En dus hoe belangrijk het is om deze eigenschappen en kenmerken bij mensen te ontwikkelen, om ze uiteindelijk samen effectief te kunnen laten functioneren als een High Performance Team.

En als je dan het “sausje” van de commando’s ervan af haalt, is er dan nog een groot verschil met wat er in de civiele wereld moet gebeuren om mensen en teams te ontwikkelen tot High Performance Teams? Ik denk van niet. Ik ben van mening dat de verhouding tussen “motivatie”, “wilskracht” en “discipline” in de civiele wereld net zo geldt. Dat een verstoring daarvan net zo veel impact heeft op de mate van presteren. Maar ook: dat de verdere ontwikkeling daarvan een positieve bijdrage heeft aan de performance van het individu en het team.

Ik denk dat we in de civiele wereld daar veel meer bij kunnen stilstaan. Dat we veel vaker aan teamleden mogen vragen wat hun motivatie is, dat we elkaar veel meer mogen aanspreken op de al-dan-niet getoonde wilskracht om een doel te bereiken en dat we veel strakker met elkaar op discipline mogen sturen. Ik geloof er heel sterk in dat als we dat doen, dat dat de High Performance van Team en Organisatie enorm ten goede zal komen. Simpelweg omdat je je energie dan kunt steken in waar het uiteindelijk om gaat: het bereiken van dat gezamenlijk doel. Of dat een missie van de commando’s is of een (strategisch) veranderprogramma: de essentie blijft hetzelfde.

 

Volgend blog

Er vallen nog veel meer lessen te trekken uit deze Kennismakingsdagen.  Een volgend blog zal als thema “leiderschap onder stress” hebben.

 

Blijf op de hoogte

Op http://www.teamforge.nl/avontuur-commandotroepen/ houd ik een blog bij van mijn ervaringen met het Korps Commandotroepen. Ik nodig je uit om mijn blog te volgen en mee te gaan op deze unieke en fantastische reis.

 

Bronvermelding: foto materiaal is met expliciete goedkeuring van het Korps Commandotroepen verkregen en gebruikt.


Geef een reactie